รักแท้มีอยู่จริง หนุ่มไม่ทิ้งคนรัก แม้พิการจากอุบัติเหตุนอนติดเตียง ลั่นจะขอดูแลตลอดไป

0 78

เป็นเรื่องราวของสามีภรรยาคู่หนึ่งที่ถึงแม้ภรรยาจะพิการนอนติดเตียง แต่สามีก็ไม่ทิ้งไปไหน เมื่อเพจนางฟ้าซาลอน นางฟ้าซาลอน ได้รับข้อความ ขอความอนุเคราะห์ จากหญิงสาวพิการรายหนึ่ง ที่อยากให้ ช่วยนำเสนออาชีพงานวาดภาพของคนพิการที่ใช้เพียงนิ้วโป้ง 2 นิ้ว หาเลี้ยงชีพ เพื่อให้ผู้ใจบุญได้ช่วยอุดหนุนนางฟ้าซาลอน จึงเดินทางมาที่ อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ มาพบเรื่องราวสุดซึ้ง ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน เรื่องราวของพวกเขา ถูกเล่าโดยผู้ชายคนนี้ ความว่าเรื่องราวของน้องเอื้อง ผมชื่อ นายนราวุฒิ พงษ์เย็น อายุ 31 ปี ย้อนไปเมื่อ 4 ปีก่อน ผมได้รู้จักกับน้องเอื้องทางเฟสบุ๊คและได้คุยกันในแชทอยู่พักหนึ่งโดยที่ไม่เคยเจอหน้ากัน แล้วก็ขาดการติดต่อกันไปอยู่ระยะหนึ่ง ช่วงที่ไม่ได้ติดต่อกันเอื้องได้ประสบอุบัติเหตุรถชน นอนโรงพยาบาลไม่รู้สึกตัวประมาณ 6 เดือน โดยที่ผมไม่รู้เลยว่า เอื้องหายไปใหน แต่ก็พยายามส่งข้อความไปหาเรื่อยๆ เพื่อหวังว่าสักวัน เอื้องจะตอบข้อความกลับมา

หลังจากนั้น พอเอื้องฟื้นเริ่มรู้สึกตัวและอาการเริ่มดีขึ้นประมาณ 9 เดือนตั้งแต่รถชน เอื้องก็ได้ ส่งข้อความมาหาบอกว่ารถชน นอนอยู่ที่โรงพยาบาลผมก็ตกใจ พอรู้ผมก็ได้ไปเยื่ยมที่ โรงพยาบาล ในช่วงที่เอื้องเกิดอุบัติเหตุ …ตอนนั้นเอื้องก็ได้มีแฟนอยู่แล้วพอแฟนเขารู้ว่าเอื้องเดินไม่ได้….เขาก็ทิ้งเอื้องไปเลย ผมเห็นเอื้องเป็นแบบนี้ก็คิดว่าอยากจะดูแลและคอยเป็นกำลังใจให้ เมื่อได้ไปเยื่ยมเอื้องครั้งแรก หลังจากนั้นไม่กี่วันผมก็ได้ไปนอนเฝ้าคอยดูแลที่โรงพยาบาล อยู่ประมาน 8-9 เดือน พอเอื้องได้ออกจาก โรงพยาบาล ก็ได้พากันกลับไปอยู่บ้าน ของเอื้อง ที่ อ.เชียงดาว ประมาณ2 ปี

โดยทุกวันๆผมต้องคอยล้างหน้าแปรงฟันหาข้าวหาน้ำป้อนทุก 3 มื้อ เวลาสวนอุจจาระ ปัสวะผมก็จะเป็นคนทำให้มาตลอด ตอนอยู่ อ.เชียงดาว ผมก็ทำงานรับจ้างทั่วไป ที่นี้ช่วงหลังๆมางานไม่มีผมก็ได้พาเอื้อง มาอยู่ที่บ้านผมที่ อ.แม่ริม มารับจ้างทำงานก่อสร้างหรืองานรับจ้างอะไรก็ได้ที่มีคนจ้างใกล้บ้านเพราะผมไปทำงานไกลบ้านไม่ได้. เนื่องจากต้องกลับมาป้อนข้าวเอื้องตอนเทื่ยงทุกวัน ผมรับจ้าง ก็ได้ค่าแรงวันละ ประมาณ 300 บาท ผมคิดไว้ว่าพอเอื้องสุขภาพดีขึ้นก็อยากจะแต่งงานกัน ผมตั้งใจจะดูแลเอื้องไปตลอดชีวิต สงสารเอื้องอยากเป็นกำลังใจให้กัน คอยปลอบแกเวลาที่เอื้องคิดมากคิดน้อยใจตัวเอง ว่าทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ทำไมถึงเดินไม่ได้เหมือนเดิม ผมกลัวเพียงว่า หากวันใดวันหนึ่งผมไปทำงานแล้วเกิดอุบัติเหตุจนถึงแก่ชีวิต แล้วจะไม่มีใครดูแลเอื้อง และผมสัญญาว่าจะรักเอื้องไปตลอดจนกว่าจะตายจากกันไป รักแท้มีอยู่จริง

สำหรับน้องเอื้อง ชื่อจริง คือ พัชรพรรณ เล็นคำอายุ 21 ปี น้องประสบอุบัติเหตุโดนรถชน เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2558 รถจักรยานยนต์ประสานงากับรถจักรยานยนต์ด้วยกัน น้องเป็นคนซ้อน แล้วไม่ได้ใส่หมวกกันน็อคทำให้กระดูกต้นคอหัก ไขสันหลังทับเส้นประสาทหลังจากนั้นน้องก็เดินไม่ได้อีกเลย….ก่อนหน้านี้น้องเดินได้เหมือนคนปกติทั่วไป และกำลังศึกษาชั้น ปวช.2 ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่งในเชียงใหม่แต่ก็มาประสบอุบัติเหตุก่อน ทำให้กลับไปเรียนต่อไม่ได้ และน้องอยากมีรายได้ช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว เลยรับทำป้าย วาดรูป ต่างๆได้ครั้งละ 50-60 บาท ไม่พอใช้สำหรับซื้อของใช้ส่วนตัว เช่น แผ่นรอง ,ผ้าอ้อม size M , ถุงมือ ,สำลี ,น้ำเกลือ,แอลกอฮอล,ข้าวสาร,อาหารแห้ง,น้ำดื่มน้องเอื้องเป็นผู้พิการแบบนี้ น้องเคยคิดน้อยใจตัวเอง ….ว่าทำไมตัวเองต้องเป็นแบบนี้ เคยคิดที่อยากตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว แต่โชคดีที่มีแฟน คอยให้กำลังใจ …จึงลุกขึ้นสู้ และจะสู้ต่อไปจนลมหายใจสุดท้าย น้องเอื้องยังฝากเตือนผู้ขับขี่และผู้ที่ซ้อนมอเตอร์ไซค์ให้สวมหมวกกันน๊อคและใช้รถใช้ถนนด้วยความระมัดระวังไม่ประมาท จะได้ปลอดภัยและไม่ต้องมาประสบชะตากรรมเช่นเดียวแบบเธอ

ขอบคุณ :  เพจนางฟ้าซาลอน

ข่าวน่าสนใจอื่น ๆ เพิ่มเติมจากผู้เขียน